Kijów – co zwiedzić?

Kijów – wielka metropolia, największe miasto i stolica Ukrainy. Dostępne z Polski tak łatwo jak nigdy wcześniej – informacje praktyczne o organizacji wyjazdu na Ukrainę znajdziecie TU. A w tym wpisie zabieram Was na spacer po największych atrakcjach Kijowa.

Zwiedzanie Kijowa najlepiej zacząć od centralnego placu miasta – Majdanu Niepodległości (Maidan Nezalezhnosti). Miejsce będące areną uroczystości państwowych i imprez kulturalnych ale też niestety miejsce będące świadkiem wielu tragicznych wydarzeń i to w bardzo nieodległej przeszłości. Jest tradycyjnym miejscem spotkań zarówno mieszkańców, jak i turystów. W ostatni weekend maja odbywają się tu Dni Kijowa. Budynki otaczające plac powstały w latach 1952 – 1980. Sam plac został przebudowany w 2002 roku. Centralnym punktem placu  jest 62-metrowa kolumna Wolności zwieńczona rzeźbą przedstawiającą dziewczynę-Ukrainę (Berehynię).

Ponadto na placu znajduje się Lacka Brama – średniowieczna brama wjazdowa do miasta, pomniki Kozaka Mamaja, archanioła Michała – patrona miasta, oraz pomniki założycieli Kijowa – Kija, Szczeka i Chorywa.

Przez Majdan przebiega główna, reprezentacyjna ulica Kijowa – Chreszczatyk (Khreschatyk). Znajdują się przy niej liczne knajpki, bary, restauracje i sklepy. Tu toczy się życie Ukraińców, zwłaszcza tych młodszych. W weekendy i święta ulica zamykana jest dla ruchu kołowego stając się jednym wielkim deptakiem. Aleja ta już od średniowiecza była głównym traktem miasta, łączącym Górne Miasto z Padołem. Zabudowa ulicy została zniszczona podczas II wojny światowej. W latach 50tych odbudowano ją w stylu socrealistycznym.

Od Chreszczatyku warto przespacerować się do ulicy Wołodymirskiej gdzie mieści się Narodowa Opera Kijowska im. Tarasa Szewczenki. Opera mieści się w pięknym, monumentalnym budynku z 1898 roku zbudowanym w miejsce spalonego w 1896 roku teatru miejskiego. Ten budynek, jak wiele innych w Kijowie, został zniszczony podczas wojny, a to co widzimy aktualnie to budynek zrekonstruowany w latach 1983-1988.

Padół, czyli Plac Kontraktowy to najstarsze podgrodzie miasta, dawna dzielnica rzemieślniczo-targowa, ośrodek handlu i przemysłu.

Największą atrakcją Kijowa jest Ławra Kijowsko-Peczerska Zaśnięcia Bogurodzicy. Cały kompleks został wpisany w 1990 roku na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. Klasztory zostały założone w XI wieku przez mnichów – Antoniego i Teodozjusza (zwanych Pieczerskimi), późniejszych prawosławnych świętych. Ławra jest oczywiście ośrodkiem religijnym ale też ośrodkiem architektury, sztuki, oświaty, nauki i literatury. Jest miejscem spoczynku pisarzy, uczonych, malarzy czy lekarzy. Ławra jest celem pielgrzymek prawosławnych pątników z całej Rusi i jednym z najważniejszych miejsc kultu światowego prawosławia.

Można mieć do religii i wiary stosunek różny ale to miejsce trzeba  zobaczyć. Przeczytałam gdzieś, że Ławra Peczerska to takie połączenie Jasnej Góry, Katedry Gnieźnieńskiej i Wawelu. I to moim zdaniem doskonale oddaje charakter tego miejsca. Chociaż chyba dodałabym jeszcze Licheń do tego, bo wszystko opływa złotem. Teren klasztoru, nieco oddalony od centrum, zabudowany jest bogato zdobionymi cerkwiami i budynkami zakonnymi. Pomiędzy nimi echa współczesności – sklepiki z pamiątkami (kasa musi się zgadzać, podobno ukraińscy dostojnicy kościelni jeżdżą takimi samochodami, że Maybach księdza z Torunia to przy tym pikuś;) ) czy automaty z kawą… Co ciekawa cała Ławra znajduje się pod władaniem Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego.

Tuż po przekroczeniu bramy prowadzącej na teren kompleksu naszym oczom ukazuje się Katedralna Cerkiew pod wezwaniem Zaśnięcia Bogurodzicy, główna świątynia całego kompleksu. Cerkiew została wzniesiona w XI wieku, wielokrotnie była niszczona i odbudowywana. W 1941 została wysadzona w powietrze a jej rekonstrukcja zakończyła się dopiero w 2001 roku. Tuż obok niej znajduje się Wielka Dzwonnica mierząca 96,5m.

Na terenie kompleksu znajduje się też pięciokopułowa Cerkiew Wszystkich Świętych uważana za perłę baroku ukraińskiego. Została wzniesiona w latach 1696-1698, jej fundatorem jest hetman Iwan Mazepa. Cerkiew Zbawiciela na Perestowie została z kolei wybudowana w roku 1113 z fundacji Włodzimierza Monomacha. Należy dziś do najstarszych budowli Kijowa. Za najciekawszą cerkiew w całym kompleksie uchodzi Cerkiew Podniesienia Krzyża Świętego. Została wzniesiona w 1700 roku. Niestety we wnętrzach świątyń nie można robić zdjęć, nie wiem skąd te fotki, które tu wstawiłam 😉

W okolicy Ławry znajduje się  Pomnik Matki Ojczyzna, stanowiący część muzeum historii Ukrainy w II wojnie światowej. Statua wykonana ze stali nierdzewnej mierzy 62 metry i waży 560 ton. W prawej ręce Matka trzyma miecz, a w lewej godło z herbem ZSRR. Pomnik odsłonięto 9 maja 1981 roku, w Dzień Zwycięstwa. U podnóża pomnika znajduje się wieczny płomień. Niestety ze względu na wysokie koszty eksploatacji już nie jest wieczny, zapala się go tylko przy okazji świąt państwowych.

W okolicy Ławry, w Parku Wiecznej Chwały znajduje się narodowe muzeum Pamięć Ofiar Wielkiego Głodu. Wywołana sztucznie klęska wielkiego głodu (lata 1932-33), która spowodowała śmierć od 6 do 10 milinów ludzi (!!!) została w 2013 roku uznana za zbrodnię ludobójstwa. Niestety ekspozycja w muzeum jest wyłącznie w języku ukraińskim stąd trudno mi coś o niej powiedzieć.

W drodze do Ławry Peczerskiej warto przespacerować się po Parku Górka św. Włodzimierza – rozciągają się z niego piękne widoki na miasto i Dniepr oraz właśnie na Ławrę. Sam Bułhakow twierdził, że jest to „najpiękniejsze miejsce na świecie”. Nieco dalej znajduje się Park Chreszczatego z pomnikiem Zjednoczenia Ukrainy i Rosji.

W parku miejskim znajduje się pałac Maryjski zbudowany w latach 1747-1755 dla carycy Elżbiety. Rezydencja pełni dziś funkcje reprezentacyjne – przyjmowane są tu głowy państw i rodziny królewskie. Tuż obok pałacu znajduje się gmach parlamentu Ukrainy zdobiony rzeźbami robotników, chłopów i inteligentów, czyli przedstawicieli wszystkich klas społecznych.

Cerkiew św. Michała (Michajłowskij Sobor) została zburzona przez komunistów i odbudowana dopiero w latach 90. XX wieku. Ta cerkiew, w przeciwieństwie do Ławry Peczerskiej, podlega Ukraińskiej Cerkwi prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego.

Jedną z podobno najpiękniejszych świątyń w Kijowie jest położona na wzgórzu rokokowa  cerkiew św. Andrzeja. Została zbudowana w latach 1747 – 1753 z inicjatywy carycy Elżbiety I. Niestety podczas mojego pobytu była zamknięta dla zwiedzających ze względu na remont, można było tylko dostać się na otaczające ją wzgórze, z którego rozciąga się przepiękna panorama miasta..

Tuż przy tej cerkwi bierze swój początek Zjazd św. Andrzeja, czyli malownicza brukowana uliczka łącząca Padół z Górnym Miastem. Ulica nazywana jest czasem kijowskim Monmartrem i trzeba przyznać, że ma w sobie pewien urok paryskiej dzielnicy bohemy. Tu można kupić pamiątki, wyroby ukraińskiej sztuki ludowej oraz obrazy na licznych straganach. Wzdłuż ulicy mieści się mnóstwo restauracji, kawiarni i galerii ulokowanych w pięknych kamienicach. Przy tej ulicy znajduje się także Muzeum Bułhakowa z rzeźbą… kota Behemota.

Sofia Kijowska to główna świątynia Kijowa i całej Ukrainy, wybudowana w latach 1017-1037 przez Jarosława Mądrego w podzięce za zwycięstwo pod Płowcami i za dar chrztu dla kraju. Świątynia jest również wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Nazwę zapożyczono  do słynnej Hagii Sofii. 13-kopułowa świątynia wybudowana w stylu romańskim była miejscem uroczystości inauguracyjnych nowych władców czy przyjmowania zagranicznych gości. Niestety podczas mojego pobytu ta świątynia również była zamknięta.

Zwiedzając Kijów nie można pominąć Złotej Bramy – głównego wejścia do miasta zbudowanego w 1037 roku. Nazwę budowli zapożyczono od Bizantyńczyków ale jej architektura nie ma nic wspólnego ze Złotą Bramą Konstantynopola. Brama została odbudowana w 1982 roku z okazji obchodów 1500-lecia powstania miasta.

Od Złotej Bramy warto zrobić sobie spacer ulicą Yaroslaviv Val. Przy tej sięgającej XIX wieku ulicy znajduje się mnóstwo pięknych (choć niestety często zniszczonych) zabudowań i urokliwych  kawiarenek. Przy tej ulicy mieszczą się liczne ambasady, w tym także ambasada Polski.

Idąc cały czas w górę ulicy dojdziemy do ulicy Kudryavska 9 gdzie mieści się muzeum Puszkina. Zostało urządzone w domu, w którym mieszkał… Bułhakov. Ukraińska logika 😉 Zostało otwarte w 1999 roku, w dwusetną rocznicę urodzin pisarza. W muzeum znajduje się mnóstwo pamiątek a także rzeźba Puszkina autorstwa Aleksandra Terebeneva. Uwaga, muzeum zarządzają dwie średnio sympatyczne babuszki, które się zamykają w środku! Jeśli chce cie zwiedzić to pukajcie głośno.

I na sam koniec – stadion olimpijski. Co ciekawe znajduje się on w mieście, nie na obrzeżach. Na co dzień trenują na nim i rozgrywają swoje mecze piłkarze Dynama Kijów. Mieści ponad 65 tysięcy widzów. Obiekt został otwarty w 1923, później był wielokrotnie przebudowywany, ostatni raz w 2008 roku, przed polsko-ukraińskim Euro 2012. Na tym zresztą stadionie odbył się finał turnieju dającego mistrzowski tytuł Hiszpanom, a w 2018 roku finał Ligi Mistrzów wygrał tu Real Madryt. Ewidentnie obiekt sprzyja piłkarzom z półwyspu Iberyjskiego 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *