Połąga – co zobaczyć?

Połąga – największy litewski kurort kupiony przez hrabiego Feliksa Tyszkiewicza w 1829 roku za 177 tysięcy srebrnych rubli. Dziś największy i najbardziej znany litewski kurort nad morzem Bałtyckim. W Połądze bywali m. in. Adam Mickiewicz, Stanisław Witkiewicz, Władysław Reymont (w Połądze napisał III tom Chłopów) czy Leon Wyczółkowski. Wszystkie informacje praktyczne o zorganizowaniu wakacji w Połądze są TU. A co warto zwiedzić w Połądze?

Ulica Basanaviciausa

Każdy turysta tu trafi. I to raczej prędzej niż później 😉 Długi deptak, w XIX wieku zwany aleją Tyszkiewiczów, jest sercem kurortu. Jonas Banasanacius odwiedził miasto w okresie międzywojennym. Mieszkańcy miasta chcąc uhonorować patriarchę narodu nadali głównemu bulwarowi miasta jego imię.

Wokół ulicy znajduje się mnóstwo autentycznych willi, w których mieszczą się obecnie restauracje, kawiarnie i sklepiki z pamiątkami. A to wszystko w otoczeniu zieleni i bujnej roślinności. Deptak prowadzi aż do molo.

Molo

Uchodzi za jeden z symboli miasta. Drewnianą konstrukcję zbudowali Tyszkiewiczowie. Pierwotne molo nie służyło jednak pieszym ale byłą przystanią dla statków, które transportowały do Kłajpedy produkowane przez nich cegły.

Molo, po którym obecnie można spacerować zostało wybudowane w 1998 roku. Ma 470 metrów, wstęp jest bezpłatny.

W okresie letnim z molo odpływa statek wycieczkowy. Rejsy odbywają się co 30 minut i trwają… 30 minut 😉 Niestety na początku września po żadnym statku nie było już śladu 😉

Rzeźba Jurate i Kastytis

Rzeźba znajduje się na skwerze tuż przy zejściu z molo. Również uchodzi za symbol kurortu i jest związana z miłosną historią. Wg legendy odważny rybak Kastytis zarzucił sieci do Bałtyku. Bogini Jurate wysłała swoje syreny, żeby ostrzegły Kastytisa przed zakłócaniem spokoju morza. Kastytis okazał się jednak niepowstrzymany. Jurate zafascynowała jego niefrasobliwość i postanowiła sama sprawdzić kto sprzeciwia się jej woli. Wynurzyła się z otchłani Bałtyku, zobaczyła Kastytisa i dopadła ich strzała Amora. Para zamieszkała w bursztynowym pałacu co nie spodobało się bogowi Perkunasowi. Postanowił więc jednym piorunem zniszczyć pałac. Kastytis został zabity a Jurate przywiązana do ściany w ruinach pałacu. Od tamtej pory morze wyrzuca bursztyny, które są łzami Jurate.

Plaża

Jak kurort to musi być plaża, nie ma innej możliwości. Plaże w Połądze są długie, szerokie, piaszczyste, bieluśkie i po prostu… piękne. Przy plażach są bary i restauracje, są boiska do siatkówki, są przebieralnie. Pełna infrastruktura. Nawet gdy pogoda jest wybitnie nieplażowa to na litewskich plażach spędza się czas wyśmienicie.

Na plażę warto oczywiście wrócić wieczorem, żeby zobaczyć zjawiskowy zachód słońca.

Pomnik Mewy

Na drugim końcu deptaka od 1980 roku znajduje się mała rzeźba mewy.

Park Rzeźb

Generalnie zwiedzając litewskie wybrzeże dojdziecie bardzo szybko do wniosku, że wszystkie miasteczka rzeźbami stoją. Mniejszych i większych posągów jest tu całe mnóstwo. Część porozrzucana pojedynczo po różnych punktach miasta, część zgrupowana w parkach takich jak ten. Niewielki park jest miejscem gdzie można znaleźć aż 28 różnych dzieł sztuki rzeźbiarskiej, w tym gigantyczne szachy. Rzeźby przekazało miastu Litewskie Muzeum Sztuk Pięknych.

W parku mieści się także strefa kulturalna I love Palanga. Latem odbywają się tu koncerty, pokazy filmowe, wydarzenia edukacyjne i artystyczne. Niestety na początku września nic już się tam nie działo.

Muzeum Uzdrowiska Palanga

Muzeum mieści się w oryginalnej XIX-wiecznej willi Anapilis (Inny Świat). Willa została wybudowana w stylu typowym dla litewskiego wybrzeża. Należała do Zofii Tyszkiewiczowej – matki hrabiego Feliksa. Stąd też przez długi czas willę nazywano po prostu Sofia. W mieście krążyły plotki, że Zofia wywoływała duchy, na strychu miała specjalny sekretny pokój z lustrem, przez co duchy nie mogły wrócić do swojego duchowego świata. Miejscowi twierdzą, że z willi dochodzą odgłosy hulającego wiatru i wolą się w jej okolice nie zapuszczać. Zofia Tyszkiewiczowa była słabego zdrowia, a odgłosy hulającego wiatru podobno pomagały jej się uspokoić.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny + wieża widokowa

Kościół projektu szwedzkiego architekta wybudowano w latach 1897 – 1907. Budowę w całości sfinansował hrabia Feliks Tyszkiewicz. Kościół jest jednym z najwyższych budynków w mieście i żadnego przechodnia nie pozostawi obojętnym.

W środku warto zwrócić uwagę na ambonę i trzy ołtarze zdobione płaskorzeźbami z francuskiego marmuru.

Wieża kościelna, właściwie dzwonnica, została udostępniona turystom. Wstęp jest bezpłatny, kościół znajduje się w samym centrum miasta i z tego względu powiem Wam, że warto tam wejść ale nie spodziewajcie się spektakularnych widoków. Po pierwsze popatrzeć można tylko przez szybę, a po drugie nie jest to na tyle imponująca wysokość (21 metrów), żeby rozpościerała się stamtąd jakaś nadzwyczajna panorama. Gdyby kiedyś wprowadzono opłaty za wejście na tę wieżę to wiedzcie, że moim zdaniem nie jest to warte ani 1 EUR. Ciekawsze już jest to, że można się z bliska przyjrzeć dzwonom oraz witrażom.

Aleja Sygnatariuszy

Znajduje się między kościołem a pocztą główną. Poczta stoi w miejscu dawnego gimnazjum, do którego uczęszczali przyszli sygnatariusze Aktu Niepodległości Litwy: Anatanas Smetom, Kazimieras Steponas Saulys, Jurgis Saulys i Arunas Sakalauskas.

Autorami alei oraz steli są profesorzy Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Pomnik generała Zemaitisa

Znajduje się w parku naprzeciwko kościoła. Pomnik odsłonięto w 2004 roku. Żołnierz antyradzieckiego ruchu oporu i przewodniczący Rady Ruchu Walki o Wolność Litwy urodził się w Połądze. W 2009 roku został pośmiertnie honorowym obywatelem miasta. Granitowy pomnik przedstawia litewski namiot partyzancki z posadzonym świerkiem.

Aleja Tyszkiewiczów i Kurhauz

Przestrzeń uosabia atmosferę przełomu XIX i XX wieku. Znajdują się tu dwie rzeźby Tyszkiewiczów- hrabiego Feliksa i hrabiny Antoniny Zofii Łąckiej-Tyszkiewiczowej – założycieli kurortu. Obie rzeźby są połączone pasem metalu wyłożonego płytkami układającym się w napis wygrawerowany po litewsku i po łacinie Deligas quem diligasWybierz kogo kochasz. To dewiza rodowa Tyszkiewiczów.

Ozdobą alei jest też rzeźbiona i grawerowana drewniana brama prowadząca na ulicę Kestucio. Jest to rekonstrukcja bramy pochodzącej z 1901 roku.

Aleja Tyszkiewiczów to też miejsce gdzie znajduje się budynek Kurhauz – wybudowany w 1877 roku był restauracją i pierwszym hotelem w kurorcie. Ponadto znajdowała się tam czytelnia, sala bilardowa i sala, w której odbywały się liczne wydarzenia kulturalne. Z biegiem czasu Kurhauz odgrywał coraz większą rolę w kulturalnym życiu miasta i stał się sercem rozwijającego się kurortu. Symbol Połągi spłonął w 2002 roku, odbudowano go 10 lat później. Dzięki licznym zachowanym materiałom udało się zrekonstruować gzymsy, dębowy parkiet i tapety.

Dziś często odbywają się tu koncerty ze względu na wyjątkową akustykę wewnątrz budynku.

Dom Sliupasa

Jest to rezydencja, w której mieszkał lekarz i działacz społeczny – Jonas Sliupas. W 1930 roku przeprowadził się na stałe do Połągi i w 1933 roku został pierwszym burmistrzem miasta.

Park Biruty

Największa atrakcja i duma miasta nazywana perłą Połągi. Park otwarty pod koniec XIX wieku uznawany jest za jeden z najpiękniejszych w całej Europie. O tym czy jest najpiękniejszy można by dyskutować, na pewno jednak jest jednym z najlepiej utrzymanych. Trawa przystrzyżona, ławeczki czyste, żadnego śmiecia.

Park cały czas się rozwija i z roku na rok jest coraz atrakcyjniejszy dla gości. Zaprojektował go francuski architekt krajobrazu, naczelny ogrodnik Paryża – Edouard Francois Andre – na terenie świętego gaju Biruty.

Zwiedzając park nie można pominąć owianego legendą Wzgórza Biruty – położonego 21 metrów nad poziomem morza. W czasach średniowiecza wzgórze było pogańskim miejscem kultu. Według legendy mieszkała tu kapłanka Biruta, która paliła święty ogień, a po śmierci została pochowana na wzgórzu. Dziś na wzgórzu znajduje się neogotycka kaplica. Niestety jest zamknięta i nie można do niej wejść ale można zajrzeć przez okno 😉

W okresie letnim w czwartki, piątki i soboty o 18.30 przy rotundzie odbywają się koncerty profesjonalnej orkiestry z Połągi zwane Nocnymi Serenadami.

Najbardziej okazałym budynkiem w parku jest neorenesansowy pałac z 1897 roku mieszczący Muzeum Bursztynu. Założone w 1963 jest jednym z najczęściej odwiedzanych muzeów na Litwie. Na parterze można zobaczyć wnętrza z czasów Tyszkiewiczów, na piętrze znajduje się wystawa poświęcona historii i produkcji bursztynu. Znajdują się tam także rzadkie okazy bursztynów jak np. Słoneczny Kamień – jeden z największych bursztynów na świecie. Pałac mocno ucierpiał w czasie wojny, odrestaurowano go w 1957 roku.

Do Pałacu wchodzi się schodami zdobionymi rzeźbami lwa i wazonami. W południowej części fasady pałacu znajduje się portyk kolumnowy i taras z balustradą. Stąd koniecznie trzeba zejść do rozarium i podziwiać dziesiątki odmian róż.

W parku znajduje się 9 rzeźb. Najsłynniejsza z nich to Egle królowa węży – dzieło R. Antinisa. Przy głównym wejściu do parku stoi pomnik architekta parku – E. Andre, w północnej części znajduje się rzeźba Strzelec.

Naprzeciwko pałacu Tyszkiewiczów trudno nie zauważyć figury Chrystusa Błogosławionego. Przywieziono ją do Połągi z Paryża. W 1948 roku uległa zniszczeniu, odtworzono ją w roku 1993.

W rozarium znajduje się rzeźba Rebeka przedstawiająca kobietę noszącą wodę.

W parkowo-rabatowej części znajduje się fontanna i cztery półtorametrowe rzeźby kobiet symbolizujące pory roku.

W południowozachodniej części parku znajduje się też kamień upamiętniający masakrę Żydów.

Wstęp do parku jest bezpłatny. Do parku można wejść z wielu stron, nawet prosto z plaży. I to przejście między parkiem, wydmami a plażą jest tu chyba najpiękniejsze.

Uzdrowisko

Kierując się z parku do promenady będziecie szli przez część uzdrowiskową kurortu. W otoczeniu zieleni znajdują się tu hotele (wiele naprawdę luksusowych) i wille.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na willę Ramove gdzie w latach 1939-1940 przebywali internowani polscy oficerowie.

Fontanna Muzyczna

Jest to największa tańcząca fontanna na Litwie. Każdy kto widział fontanny w Barcelonie, Erywaniu, Dubaju czy chociażby Wrocławiu pewnie zastanawia się jak to możliwe. Ale nie zapominajmy, że Litwa to bardzo mały kraj.

Fontanna Muzyczna to znany z innych miejsc spektakl wody, światła i muzyki. Podczas mojego pobytu (po sezonie przypominam) działała tylko raz – w piątkowy wieczór. Była woda, było światło ale zabrakło muzyki. Więc nie dość, że to największa tańcząca fontanna na Litwie to jeszcze umie tańczyć bez muzyki 😀

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *